اشک های شکفتنی...

                                                     

آسمان عاشقانه اشک هایش  را بر گونه های زمین جاری می کند.هق هق صداهایش را می شنود.با دست های مخملی اش زمین را غرق نوازش می کند.زمین طاقتی بی اندازه را می شکند.زبان به سخت می گشاید: ای مادرم چرا ناله هایت را چو شلاقی به قلبم می کوبی؟مرا این چنین طاقت نیست.آسمان نفسی عمیق می کسد و تن درختان بید را می لرزاند.سپاس می گوید؛ناله هایم ناله نیست.بلکه تکه تکه شدنم در پاس شکفتن شاپرکی است.اشک هایم قطره ی خون غنچه های شکفتنی است!آه! ای صحرای بزرگ طبیعت،زجه هایم عاشقانه ندیدن بوسیدن نیست...

متن از خودمون!!

/ 0 نظر / 14 بازدید